Affet Çocuk

Please log in or register to like posts.

Acısına muktamel kan kusan musluklar gözlerin, sırra kadem olmuş gönül şenliklerin acınası hayat yolunda kaybolmuş geleceğine bir mızrak gibi saplanmış hırçın gençliğin, benliğin en soluksuz anında yüzüne çarpan suların kaybettiği çocuk.. Balıkların pullarında akarken sessizlikte uçup giden umutlarına aldırmadı yüreğin. Kor kuytu köşelerde hiçliğe bürünen elleri çizik bedeninden düşen kumaş yırtıkları,saçlarını rüzgara satışın..Yoklukta bulduğun bolluk,hiçlikte saydığın hüzün ellerime sunduğun dane heveslerin, sen her uçuruma bakışında anımsadın kanatsız acizliğini. Her dalışında soluk bensiz toprağa yaşam hevesini kaybettin çünkü sen ki yeşeren taze hayatların hicrana düşmüş haliydin. Bileklerinden kaybettiler seni çocuk! Veyahut boyun şah damarından. Yaşamla ölüm ,yaşam ve sonsuz oralarda bir kuytuda işte! Telaşlı bakışların ayak tapırtılarının curcunasıyla büyümeye kalktın sen! Yanlış yaptın çocuk, tesine gittin dünyanın. Özgürsün diye çıkan örümceksi yasanın farkına vardın. Nadir pekte mütevazı ceza haliydin. Karanlık evrenin ruhaniyetini bozdu gülüş ışıkların. Çaresizce sana koşan dertlerin huysuzca kemirecekti dokunulmaya kıyılamayan pamuk kalbini. Işıkların üşüştüğü camsı gözlerini hoyratça delecekti gördüklerin. Her nefesinde ‘Haram sana!’ diyerek kıracaktı gönlünü.. Sen ki! Olanı oldurmayan olduramadıklarımızın anasıydın. . Bencil dünya çekememezliğini tokatlarıyla bildirirken sana her aldığın darbe kafesine bir kibrit bir can alıcı dumandı, toprağa düşünce yumuşak tenin toprak bile affetmeyecekti. Soğuk yatağın huzurlu yuvası kokacaktı ellerin..

Hatice Kurtipek

Kimler Beğendi?

2 comments on “Affet Çocuk

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir