Al Bir Karanlık

Please log in or register to like posts.

                   Al Bir Karanlık

Hasat zamanı gelmiş buğday sapı gibi çatırdamaya hazır içim.

Öyle kurumuş, öyle susuz ve zamanı öyle aşkın.

Sel olup aksam sığamayacağım yatağıma. Uzatacağım ayağımı uzay boşluğuna. Göğü geçeceğim tek adımda, varacağım yanına bir göz açıp kapama zamanı aralığında. 

Ya da temelli büsbütün kaybolacağım uçta bucakta.

Gündüz gözü açık dolanacağım, çökünce karanlık el yordamıyla arayacağım. Zira bu tesellidir bana.

İnanır mısın bilmem.

Al bir karanlıktayım.

Her yanım beyaz, bembeyaz.

Aydınlık karanlığa, karanlık aydınlığa çökmekte.

Bu nasıl bir karanlıktır ki beni pençeleyen, aydınlık musallat oldu çehreme. Direniyorum karanlığa direniyorum aydınlığa.

Zira makul ne saf karanlıktır ne de saf aydınlık.

Anla beni yazdıklarımdan dahi sana anlatacak başka bir yolum yordamım yoktur.

Bırak elin bok koksun ama düşüncelerin güzellikle tok dursun.

Yazık etme urvanına, bu hapis kim uğruna, unutma.

Tak başına tacını onlarla yaşa.

Dallar uzatır ağacı, ağaç tutar ve yaşatır dalları.

Duy, duy bu muğlakın ahraz dolu feryadını.

                    

               Bir Muğlaktan…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir