Bir’i var Bir’i yok (devamı)

Please log in or register to like posts.

Masamdaki bu kağıdın hikayemin sonu olduğunu düşünmüştüm. Oysaki nerden bilebilirdim ki tekrardan yeni bir hikaye yazacağımı hem de öznesi var olan ama aslında yok olan bir hikaye…
Kağıtta yazılanları bilmem kaçıncı kez okumuştum, rüya olduğunu düşünüp hatta kendime tokat attığım bile olmuştu. Yarım saat sonra anladım ki gerçektende elimde kağıt ve sevdiğim adam dönmüştü ve ilk defa orda kendime siyah takımlı kahramanı sevdiğimi itiraf etmiştim. Hemencecik masamı toplayıp gitmeyi düşündüm zaten baya da geç kalmıştım. Kim bilir bekleyip bekleyip gitmiştir diye düşündüm. Hızlı adımlarla Anılar Dükkanından çıkıverdim. Tam çıkarken burada çok gördüğüm arada selamlaştığım yazarla karşılaştım. İlk defa onun gözlerinde bekleyiş gördüm. Bu bekleyişleri görmem genellikle bir adamı kendime uygun bulduğum zamanlarda onları bekleyen gözlerde gördüğüm bekleyiştir. Bunu gördüğümde yoksa dedim yine Allah bana lütfunu gönderip uyarıyor muydu dedim. Sonradan bu düşünceden vazgeçip hızlıca çıktım. Hiçbir taksi durmadı üstelikte yağmurda yağıyordu , şimdi sırası mı diyecekken vazgeçip evet bu bana Allahın lütfu deyiverip doğruca evime gitmiştim. Yol boyunca ayıp ettiğimi çok düşündüm hatta dönmek için çok duraksadım ama gitmedim oraya. Sırılsıklam olmuştum… Hemen odama geçmeliydim yazı yazmalıydım yoksa kafamdaki bu düşünceler beni yiyip bitirirdi. Islak ıslak 3 saat yazı yazıp masamda uyuya kalmıştım. Öksürüğüme uyandım tabi üstümde kıyafetlerim kurumuştu anlayacağınız şifayı da o sırada kapıvermiştim. Sonra masama uzun uzun bakıp sırayla yapıştırdığım notları okumaya başladım. İlk not ve ilk darbe: Dost istersen Allah yeter. Evet, O dost ise her şey dosttur.Yaren istersen Kur’an yeter. Evet, ondaki enbiya ve melâike ile hayalen görüşür ve vukuatlarını seyredip ünsiyet eder. İkinci darbe ise : Kimisi yüzünü sevgiliye döner, kimisinin yüzü, sevgiliye dönmüştür (Mevlana). Ve ard arda gelen darbeler sıralandı. Durdum düşündüm benim gençliğimdeki amacım neydi dedim. Ben hak yolunda savaşmayacak mıydım. Ben dava uğruna yazılar yazıp Batılıları Doğuluların Güneşi ile aydınlatmayacak mıydım. Neydi peki şimdi siyah takımlı kahraman hem biliyor muydum ki onla yollarımız aynı mı, oda hak için bir şeyler yapıyor mu, hem ben onu Allah için seviyorsam neden nefsim işin içine giriyor… Saatlerce düşünüp elimde mendille Güneşin doğuşunu bekledim ve karar verdim. Her şeyi unutup davama geri dönecektim. Öğleye doğru cesaretimi toplayıp yarım kalan yazımı tamamlamak için dükkana gittim. Gizli kahramanım ordaydı yazarla bir konu hakkında hararetli konuşuyorlardı. Yazar hanım beni fark etti selamlaştık, yine o gözlerde bekleyişi gördüm, ve kahramanım bana selam vermedi ama ben inada selam verip masama geçtim. Masamda otururken gözüm onlara kaymıyordu desem yalan olurdu. Ama dedim şimdi değildi hem davam vardı hem de yazarın gözlerindeki o bekleyişin benim kahramana olup olmadığını çözmeliydim. Günler yine her zaman ki gibi geçiyordu salı günleri hariç her gün kahramanımı görüyordum… Bu süre zarfındada anlamıştım artık yazar hanımın bekleyişin benim kahramana olduğunu ama kahramanın gözlerinde, yazar hanımı görüp göremediğimi çözememiştim. Yine bir gün onların hararetli konuşmaları karşımda gerçekleşiyordu. Göğsüm daralmıştı, çayımı alıp bahçeye çıktım, bu bahçenin eşsiz manzarası vardı. Ancak her zaman olduğu gibi çay bardağında ısıdan elim yanmaya başlamıştı cebimde peçete aradım ama peçete yerine mendilini buldum. Mendille tutamam dedim ya görürse yanlış anlar hem de artık bu mendilde bana ait değil yazar hanıma ait olduğunu düşünmüştüm. Ama elimde yanıyordu son seferliğine kullanmaya karar verdim ve banka oturdum. Gözlerim kapalı ah İstanbul dedim..Ah aşk deyiverdi biri…
O gün zamana 4 şey şahitlik etti. Ben , mendil, siyah takımlı adam ve göğsü daralmış İstanbul…
Şuan bunları Üsküdar İmam hatip lisesinin bahçesinde teneffüs arasında yazıyorum. Birazdan zil çalacak o yüzden bu hikayeme izninizle biraz ara veriyorum.. Selametle

Kimler Beğendi?

2 comments on “Bir’i var Bir’i yok (devamı)

  1. Bir’i nin bunları okumasını diliyorum 🙂
    Çok başarılı hocam tebrikler yazmak en büyük özgürlük ve özgür yaşamak için her şeyi yapın.

    • Tesekkurler hocam yorumlarınız için cok mutlu oldum..Kesinlikle katılıyorum yazmak en büyük özgürlük..Ne diyelim Allah kalemlerimize kuvvet versin. Bir’i umarım zamanı geldiğinde okur

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir