ETİK KURALSIZLAR MANİFESTOSU

Please log in or register to like posts.

Hangi sistem kabul eder içimin kırıklarını …
Yazıya döksem, lügat itiraz etmez mi?
Dökülmez mi sel gibi, dile getirsem..
Gönle bilakis..
Gönülden gönüle aktarsam, kırsam surları ..
Düşürsem kaleyi ..
Ve açılsa perde..
Ki henüz vakti gelmeden dağılsa roller..
Atladım sahneye diyelim..
Hatipliğimden zerre yok..
Hitabetini yitirmiş bir avere gibi bir o yana bir bu yana..
Sallansam beşik gibi kim bilir kaç şiddetinde ..
Zemin kaygan, ışıklar bir ölüyü canlandırıyor ..
Sahne mezarlık..
Düşün yahu…. !
Başımı kaldırdığım yer toprak ..
Evet sensin, duvarlara bağırma..!
Akis şiddetli ..
Sağır olacak içimizden birileri..

Şimdi,
Hangi çağ kabul eder içinde “nizam” barındıran lîsanımı?…
Eyleme geçse uzuvlarım, sokaklar şikayet etmez mi?
Parmak izlerim ele vermez mi şahit olduğum tabloları …
Alınsa rütbem elimden ..
Koparılsa bir bir yaşam bağlarım..
Ve dahi ..
Bir köpeğin içten içe hırıltılarına karışsa ..
Yontulsa en ağır edevatlarla ruhum ..
Ciğerlerim sökülse yerinden..
Gündüz, ayaklı tımarhane..
Gece, beş bin yataklı hastane..
Olsam..
Gözümde ..
Kuvvetle kaldırdığım o eller yitik birer savaşçı..
Sokaklar ki suça bulaş(n)mış avangard sahnesi..
Mesken, toprak..
Başımı kaldırdığım yer çelik çomak oynayan çocuklara çıkıyor ..

 

– Elimi bırakma, düşerim?
+ Yanındayım…
– Fakat yalnız değilsin !
+ Nasıl yani?
– Kaygıların ve titreyen ellerin…
+ Yanındayım…
– Bilakis, YALNIZIM.

 

Merve Çiloğlu

Kimler Beğendi?

2 comments on “ETİK KURALSIZLAR MANİFESTOSU

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir