Ezgiyle

Please log in or register to like posts.

Yalnız kalmaktan mı korkarız yoksa yalnızlığın bizi sürüklediği düşüncelerden mi? Yalnızlığı sever miyiz yoksa kendimizle başbaşa kalmak istemediğimizden midir sevmiyor oluşumuz?

Yalnızlık sadece tekbaşımıza kaldığımızda sarmaz ki etrafımızı. Bazen kalabalıkta, o kadar insan yığınının içinde bile sadece sen varsındır. Sen ve düşüncelerin. Kendini derin bir kuyunun içine sarkıtılmış gibi hissedersin. Öylesine çaresiz ve öylesine yalnızsındır ki orada dertlerin taş oluverir o anda. Ve sen taşlarını yavaş yavaş atmaya başlarsın en dibe, en karanlığa. Amma korkarsın işte, ya kimse bir daha çıkaramazsa o taşları?

Aslında ne düşünüyorum bazen, biliyor musunuz? Yalnız kalmak yalnış kalplerle olmaktan daha iyi değil midir? Daha güvendesindir mesela ve daha cesur.

O yüzden susuyorum şimdi ve gözlerim kapalı dinliyorum yalnızlığımın güven dolu ezgisini..

Kimler Beğendi?

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir