İçinizdeki çocuğu öldürün

Please log in or register to like posts.

Sorumluluktan kaçtığımız her şeyde, dönüp dolaşıp aynı sonuçları alıyoruz. Bu durumdan sıkılmıyoruz çünkü sürekli başkalarının bizi yönlendirmesine izin veriyoruz. Dolayısıyla da sorumluluğunu da başkasına atıyoruz. Karakterimizi biz güçsüzleştiriyoruz. Neden bu acıyı kendimize çektiriyoruz? Aslında belki de bu içimizde çocuk kavramına göz atmak gerekiyor. Abartıldığı kadar önemli bir kavram mıdır? Kendimizi çocuk zannetmek, ona göre hareket etmek, sorumluluktan kaçmak, içimizdeki çocuğu kutsallaştırmak neden? Bunun en önemli sebebi konformizm denilen kavram. Yani rahatlık, yani sorumluluk almamak. Bana dokunmayan yılan bin yaşasın tavrımız sorumluluklarımızı üstlenmememize sebep oluyor. Her şey o kadar çabuk tüketiyoruz ki, sorumluluk almamak o kadar işimize geliyor ki. Her şeyi başkasına soruyoruz. Her şeyde başkasından tavsiye istiyoruz. Hayatımızı kendimiz yönlendirmiyoruz. Başkalarının sürekli bizi yönlendirmesine izin veriyoruz ve aslında bunu isteyerek yapıyoruz.Her zaman söylediğim şu cümlemi tekrar etmek istiyorum : ” Kendi hayatımızı kendimiz yaşamıyoruz”.
Sonuç olarak, içimizde çocuk eğer ölürse olgunlaşırız ve sorumluluk alabiliriz. Olayların sonuçlarına da kendimiz katlanmak zorunda kalırız ve büyürüz. Büyümeyen insandan entelektüel biri olmasını da bekleyemeyiz. Bu durumda entelektüel ve aydın biri olabilmemiz için içimizdeki çocuğun ölmesi gerekiyor. Lütfen öldürün!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir