İnsanlığa benliğini kazandırmak

Please log in or register to like posts.

Geçmişimiz, geleceğimiz, şu anımız, yaşadıklarımız, yaşayacaklarımız ve yaşıyor olduğumuz…

Bir insan düşünelim, öyle bir insan ki hayatı boyunca hiç sıkıntı çekmemiş, her zaman iyi insanlarla karşılaşmış ve hiç kimseye bir “ah” bile dememiş.

Sizce bu insanın tecrübe birikimi ne kadar olabilir? Sizce hayat bu insanı ne kadar yetiştirmiştir?

Evet, her zaman şikayetçiyiz. Ya arkadaşımız kazık atmıştır ya da sevgilimiz bize yeteri kadar değer vermemiştir. Ya da bütün insanlar acımasızdır veya dünya acımasız bir yerdir… Odur budur şudur bu böyle gider… Ta ki farkına varıncaya kadar.

Evet arkadaşımız kazık atmıştır, çünkü arkadaşımız karaktersizdir ama biz neden sadece onun karaktersizliğine odaklanıyoruz? Bizim odaklanmamız gereken şey onun bize attığı kazık olmalı. Bizim düşünmemiz gereken esas şey hayatın bize neler öğretmeye çalıştığı olmalı. İlerde ne olacaktı ki hayat bizi bununla güçlendiriyor, neye hazırlanıyoruz?

Evet dünya acımasız, evet insanlar da bir hayli öyle hatta dahası ne biliyor musunuz? İnsanlar bunu normal görüyor. Biz bunu normal görmeyeceğiz, ama biz herşeyin farkında olacağız. Biz, bizi bu hale getirenleri, bizi yetiştirenleri onların silahıyla ama onların bilincinde olmadığı şeyle dizginleyeceğiz.

Zor mu? Hayır, sadece başlanması geren bir mevzu.

Bizi bu hale getirenlerin silahı demek onlara acı çektirmek veya onlara kazık atmak değil tabii ki. Bir müslümana hatta herşeyden önce bir insana yakışmayacak hareket ilk olarak bu olurdu. “İntikam” ya da “kin”

Bizi bu hale getirenlerin silahı demek, onların bize kattığı tecrübeleri kullanıp insanlara nasıl davranılmayacağını insanlara örnek olarak göstermek demek. Onlara karşı kin beslemediğini ama herşeyin de farkında olduğunu belirterek davranmak, bu şekilde diğer insanlara da örnek olmak demek. Yanlışlarla dolu bu dünyada bir kıvılcım oluşturmak için Polyannacılık ile Asetizm arasındaki bu ince çizgiden şaşmamak demek. İnsanları tekrar normal hale getirmek, onlara “insan”, “karakter”, “doğru” ve “yanlış” gibi terimlerin gerçek anlamlarının nasıl olduğunu hatırlatmak demek.

Kısacası farkındalıktan bir an bile uzaklaşmamak, tekrardan doğrulmak ve doğrultmak demek.

Sizi yetiştiren bu mükemmel insanlara teşekkür etmeyi borç bilin. Onlar bu hataları yapmasalardı, siz kendi potansiyelinizi göremeyecektiniz. Ve hiçbir zaman unutmayın, karşınıza her zaman teşekkür edeceğiniz yeni insanlar çıkacak. Sevgi ve saygı ile…

13 Şubat 2016 01.20

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir