İzmir Bizi Bekler

Please log in or register to like posts.

Dinmiyor bu özlem. İçimi yakıp kavuruyor her geçen gün. Sanki denizin ortasında yangın yeriyim. İçimde koskoca bir mavi. Ne unutabildim ne uğurlayabildim seni. Oysa zor değildi. Ellerin yüzümle kavuşsun istiyordum ve yanında uyanmak sabahlara. Sen gittin ardından yarım kaldım. Eksildim gün geçtikçe. Dönsen mesela? Su an su saniye duysan sesimi. Ben yine şiirler yazsam sana, sesimle uyutsam seni. Biliyorum hep yalanlar söyledim ardından. Unuttum dedim, yalnızlığa alıştım ve karanlıktan korkmuyorum dedim. Hepsi yalandı ne unutabildim ne devam edebildim. Ben hala korkuyorum karanlıktan. Ne zaman karanlık olsa aklıma seni getiriyorum. Çünkü Sen yanımda olunca elimi tutunca korkmuyorum. Ne unutabiliyorum ne de uğurlayabiliyorum seni. Hadi dön gecenin en koyu mavisi çöktüğünde üstümüze. Hem bak yaz geldi, İzmir bizi bekler sevdiğim!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir