Mutluluk

Please log in or register to like posts.

Düşüncelerimizin bizi boğmasına ne diye izin veriyoruz ki? Bırakalım, ne olacaksa olsun; be yaşayacaksak yaşayalım. Zaman akıyor ve uzaklaşıyor gündüz seyre daldığımız bulutlar birbir gökten. Şöyle bir etrafımıza bakıp duralım. Hoşumuza giden bir yere rastladık mı kalalım orada. Belki dakikalarca belki de saatlerce. Ardından, düşünelim. Fakat bu defa huzur bulduklarımızı. Sesinde, gülüşünde, kokusunda, teninde, varlığında… Ancak o zaman farkına varabiliriz mutluluğun. Onu uzak diyarlarda aramak yerine, şöyle bir çevirelim başımızı sağa sola. Karşıya bakmamız gerekebilir. Bazen de yukarıya. Olsun, sandığımızdan daha karanlık değil gelecek; istersek bir dakika ilerisi bile aydınlık. Bırakalım üşütsün rüzgar tenimizi, buz tutsun ellerimiz. Derin bir nefes ile dolduralım ciğerlerimizi, bir sonraki durağa kadar…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir