Senden Sonra

Please log in or register to like posts.

Hayatıma baharı, baharıma renkleri kattığın günden beri sanki aklımı da benden aldın. İlk başlarda seni düşünmekten korktum, kaçtım, kendime düşünecek başka bir şeyler aradım. Aklımdan çıkmanı istedim, sanırım korkularımdan dolayı oldu; kırılmaktan, üzülmekten,kalbimi çıkarıp sana vermekten korktum ama aslında o kadar yakıştınız ki birbirinize, bu güne kadar aklıma takılan en güzel şey sendin sanki. Senden sonra,seni düşünmeyi de sevdim. Sen kalbime, seni düşünmek de aklıma çok yakıştı.

Seninle konuşurken tüm hücrelerime nüfus eden heyecanı, seni dinlerken sesinde bulduğum huzuru, nasihat gibi aklıma oturan her güzel sözünden sonraki düşünüşlerimi de es geçmemek lazım. Daha çok iyi tanımadığım zamanlarda bile sana olan güvenime ne demeli?  Sana karşı duyduğum hayranlık duygusu zamanla sanki o benim duygum değilmiş de ben onun duygusuymuşum gibi beni ele geçirdi. Sana karşı çoğu hareketimde kalbim aklımı yendi.

Senden sonra bazı şeyleri de aklımın yerine kalbim düşünmeye başladı. Bundan olsa gerek kendi ulaştığım sonuçlara bile inanmak istememeye başladım. Sanki her şeyi yanlış yapacakmışım,attığım her adımda eksiklik olacakmış gibi geliyor. Kalbimin hareketlerimdeki hâkimiyetinin farkındayım ama buna dur diyemiyorum.

Hissettiğim şeyin de tam adının ne olduğunu biliyorum ama ya kabullenemeyişimden ya da emin olamayışımdan dolayı susuyorum. Aslında bir yazmaya başlasam günlerce durmayacak gibiyim de, gel gör ki korkuyorum.

Ne demiş Ahmet Batman;
“Gün akşam olurdu, gökyüzü karanlık ve ben yine maviyi severdim.Tıpkı seni sevdiğim gibi…Kalbim yeniden korkmaya başladı bu gece…”

Kimler Beğendi?

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir