TARAFINI SEÇ

Please log in or register to like posts.

TARAFINI SEÇ!

Günümüzün en büyük problemi egoizm ile özgüvensizlik arasında seçim yapıyor olmamız. Egoizmin sebebi nedir ya da özgüvensizliğin?

İkisinin ortasında olmadığımızdan ve bir tarafı seçmek zorunda kaldığımızdan neden şüphe duymuyoruz? Bir tarafta olmak zorunda kalmak sizi de kötü etkilemiyor mu?

Egoizmin sebebi “çokbencillik” özgüvensizliğin sebebi ise “hiçbencillik”. Toplum itaat eden herkesi sever ve bu şekilde kendisini şekillendirir. Biz de kendimizi toplumun içine bıraktığımızda şekillenmek zorunda kaldığımızda her durumda bir tarafı seçmek zorunda kalıyoruz. Aynı durumda; psikoloji ve sosyolojiyi etki eden her şeyin de taraf seçimi olduğunu biliyoruz. Peki niçin taraf seçmek zorunda kalıyoruz ve bir tarafta bulunup sürekli onu savunmak durumundayız?

Hayatı uçlarda yaşıyoruz belirli taraflarımız ve belirli düşüncelerimiz mutlaka oluyor ve kimse tarafını belli etmeyen insanlardan hoşlanmıyor.

Siyasette, sosyolojide ya da psikolojide hatta felsefede bile bir taraf seçmek zorundayız. Tanrı tanımaz birinin düşüncesini savunduğumuzda biz de ister istemez o tarafta oluyoruz toplumda, ya da sol tarafın düşüncesini savunduğumuzda. Belirli bir tarafın himayesi altına girmek istemezsek bile hem sol hem sağ olamıyoruz. Hem ateist hem dindar olamıyoruz. Cemil Meriç arafta olmanın her zaman taraf seçmekten daha iyi olduğunu söyler. “Zaten araf, ayaklarını yere basamayanların yurdu değil midir?” der.

Belki de gerçekten bir tarafta olmamak en iyisidir, her düşünceye saygı gösterip hepsinden biraz biraz kendimize katabilmek ve onlarla harmanlanmış bir düşünceye sahip olmak.

Arafta olmanın neresi kötüdür ki? Hiçkimse bir tarafa ait olmamak istemiyor kendi başını sokacak bir grubu olsun, kendisini korusun, kollektif toplumda bireyselcilik zor olsa da biliyoruz ki bu dünyada her zaman yalnız kalacağız; fakat en azından herhangi bir durumda kendisini koruyacak insanların olmasını ister insan, hatta bu yüzdendir ki herhangi bir gruba ait olmak ona her zaman daha iyi gelir, çünkü insan kendince bireyselken daha güçsüzdür ama toplumla içiçe bir grupta olduğunda daha korkusuzdur daha cesurdur ve bu onu çok daha mutlu eder. Oysaki ait olmamak belki de en iyi şeydir. Bağlanmamak, bireysel olmak, grup onu istedi diye yapmamak, kendi isteğimiz üzerine isteklerimizi gerçekleştirmek…

Bana kalırsa en iyisi aynı Cemil Meriç gibi; her düşünceye saygılı olup arafta kalmak. En iyisi kollektif bir toplumda bireysel olmak.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir