Yağmur Gökyüzüne Düştüğünde*

Please log in or register to like posts.

Zamanın elinden tutulmaz tıpkı yosun tutan nehirdeki taşlar gibi..

Mevsimler, sonu gelmeyecek bir mutlulukla ızdırap dolu umutla bakar..

Biteviye dökülür yapraklar gecenin kaybolan uçurtmalarında..

Söndürün yanan alevleri şehirlere çöl oluyor özlemler..

Bir mızrak giriyor Galata’dan içeri..

Bir hançer saplanıyor Boğaziçi’nden Yeditepe’ye..

Şahlanıyor kehribar ünleniyor dikilen fidanlar..

Gelecek dediğimiz vakit, tarihe gömülen sevdalara gül bırakıyor Paşa..

Filmin 61. dakikasında ara veriyor sinema salonları..

Bir martı havalanıyor kalbimden, Amerika’ya varınca Jonathan ismini alıyor hikayeden..

Kur masallarına takılıyor aklım, haritayı açtığımda her yerde ezilen hep sefiller oluyor..

Kaç kere yerin altında metro istasyonunda bekledi köstebekler şu insanoğlunun beklediği kadar..

Saatleri durdurdu bu ölüm, ne kaldı geriye dualardan başka..

ve senden başka.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir