Yekpâre

Please log in or register to like posts.

 Kendimden bir nebze yoksun, sığ köşelerde eda ediyorum gecemi. Huzurun bulaştığı her bir zerre zonkluyor başımdaki. Senin gelişin çıkmıyor aklımdan. Bir kere kucaklarsa gözlerin gözlerimi o halde seveceğine inandıracağım kendimi. Şimdi buralarda tek biçare seni düşünüyorum. Yorgun bir nefes çekip semalarda gün doğacakmış, bekliyorum. Körpe duygular nüksediyor gönlüme, ya seni göremezsem.

   Haşa kalbim vazgeçmeyecek zerre kadar sevdiğinden. Lâkin koca aya, güneşe yahut günlere hesabım ne olacak benim? Beklediğim gecelerin günlerin hesabını nasıl vereceğim? Öylesine durgun fakat sitemli bir gönül benimkisi. Yazmak böylesine ters ve teferruatsız zamanlarıma nüksediyor. Kalem elime konuyor bir güvercin misali, çırpınarak…Ey ki gözlerim gözlerini kucaklasaydı… Ah ki gönlüm bir nebze gönlünde atsaydı… Bileydim ki sevda kaç bucak ben nerede hangi köşedeyim. Muhteşem bir korkuyla tutuşuyor eteklerim. Sarılmak yalnızca gözlerime ait bir eylem değil benim. Sarılmak da şükretmektir sana, varlığına Allah’a. Ben sana sarılmayı ondandır hep istedim.

Hatice Kurtipek                     Sitare’

2 comments on “Yekpâre

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir