Adem’e İthafen

Beniâdem…
Ahsen-i takvim demiyor mu gaflete merhamet eden? Değil mi ki “Biz insanları en güzel biçimde yarattık.(95/4)”…
Peki, en güzel biçimde yaratılan ve dünyaya tertemiz gönderilen; bebekken yumuk ellerinden, şişkin yanaklarından, kıvrık dudaklarından, cennet kokan teninden öptüğümüz,
Ey Adem!
Neden kendine bu denli alçağı; esfel-i safilini lâyık gördün?
Gerçekten çok mu küçüktü dünya; hepimize yetecek yer mi yoktu üstünde, yoksa kibrin o denli büyüktü de sığamıyor muydun yeryüzüne?
Doğuştan kötü değildin oysa; seni sevenler, senin de sevdiklerin vardı umutları olan.
Büyüyecektin.
İyi bir insan, iyi bir kul olacaktın hak yolundan sapmayan.
Sahi, neden iyi doğdun da iyi kalamadın? Söylesene, hangi köşe başında yitirdin benliğini?