Kelimelere sığdıramadığım bir özlemin içindeyim.
Azar azar yanıyorum,
Yanarken küllerimden doğmam gerekmez miydi?
Ama ben yanarken azalıyorum.
Azaldığım yanım hüzünlerim olmuyor lâkin.
Azalan sevinçlerim umutlarım ve daha nicesi..
Küllerim giderek artıyor
Yanına gidenlerimi alarak savruluyor şafağa doğru..
Ve bana kalan
Koca bir huzursuzluk .










