Selâmünaleyküm der kıymet verdiği sözlere başlar Ahlâ;
“KİŞİ SEVDİĞİYLE BERABERDİR düsturunca, en doyurulmuş hazlarla beklemektir vuslatını! Sevgililere düzülen mısralardan çok; EN SEVGİLİYE yazılan yoksulca bir cümledir aşk!
Bu cümleler vesile oldu içindeki Vuslat’ın kıymetini anlamaya. Sevmek daha çok sevmek istedi BEŞERÎ, O’nun varlığını idrak edememek korkusuyla.
Ahlâ bu yüzden çok sevdi AşK’ı… Ye’is yoktu bu yolda, olsaydı yoğuramazdı yoğun haz’la… Vuslat’ının bu denli kıymetli olduğunu anlayınca oldukça pişmişti Beşerî, tek istediği En Sevgili’ye kavuşma vakti…
Ahlâ duâ eder, duâ bekler…









