Bilsen Keşke

Sorsan keşke.

Bir yanda sen, bir yanda beni bilmeyişinin garip hüznü, tabii.

Kalbimin atışı senin varlığına tâbi değil belki lâkin varlığın ile şen; mutluluk ile gani.

Bakıyorsam gözlerine doğrudan, sen görmeden; hisset diye, bil diye.

“Sor! ” diyorum , “Hatırla!” diyorum sıklıkla ; hatırla diye, sor diye.

Söyleyemesem de ben,

Sen Yûsuf,
bilsen keşke,
Bilsen ve alsan bu yükü omuzlarımdan yani.