Yine yitik bir kulede tek başımayım.
Bulutlar ne hoş yakından.her kimsen yaralarımı sar bayım.kim olduğunun bir önemi yok.Fazlaca çekilmiş acıdan bu ızdırabım.
Sarhoş düşünceler kelimeleri sakladı.şimdi suskun bir bülbül sırdaşım.derin boşlukta ona,fısıldarım:oyuncağı olduk şarabın,ipi kopacak hayatın salıncağında sallanırım.
Kağıt kadar narinim şu acunda.Dertler gözyaşı oldu yağıyor üzerime.Buruştum kaldım ağırlığı ile,yırtıldım.Kalemden çıkanlar bir yemin Gibi yazıldı üzerime.Kapkara kurşundan yazıların kara kitabıyım.









