Saatler sabahı gösteriyor
bir gece daha bitiyor
gözlerim yine seni arıyor
sesini bile sobeleyemiyorum
ruhun sinmiş karlara
gözyaşım yakıyor senliğimi
gökyüzü kızıllığını beyaza bürüyor yokluğunda
harflerin dünyasında zarifçe bir sevgi büyümüş
taa derinden
ne metrobüsten uzanabiliyorum yanına ne de şimdiki zamanla
uyuyan prenses kalp avucumda kilitli
sabrı taşan ırmaklara yuvarlanıyorum sonuna duayla sarılan
bir nasip çalsa gök kubbeden
çocuklarımıza masal anlattığımız gelecek zamanda tutsak olsak
bir umut çıksa yarına kötülüğü kalmayan
bir de dilimiz var
sözü maneviyat eyleyen
hayırlısıyla kavuşsak sevdaya









