Bir yüreğim vardı, bağdı bahçeydi
Bir yüreği vardı benim gibi geceye sadık olanın
Büründük gazele, sevdamız yeşileydi
Benim gibi bak işte bu mahsun ağaçlar,
Nice fırtına kırdı dallarını
Kırıldı dalları benim gibi bir sözle kalbi kırılanın
Bak işte, benim bu kırgın kuşlar
Baksana ey dost, nasıl da titriyorum !
Ötüyorum acı acı en tepesinde bu çırılçıplak ağacın
Yapayalnızım ve de sırılsıklam kanatlarım
Şiire ve tütüne aşık, aşka hasret
Ey yalnızlık söyle, bu nasıl bir kudret !
Katran gecelerin koynunda söylüyorum hüzzam şarkıları
Oyalıyorum kalbimi bir nakaratta, dinleniyorum
İşliyorum içime bir bir, yavaşça bu sancılı notaları
Şarkılar,şiirler ve kuşlar, ağaçlar
Yalnızlığımın ebedi dostlukları…
Bir biz kaldık gecede uyanık
Bir biz biziz, başkası hiç
Ben yalnız, bir biz kalabalık
Oturmuşuz, geceye dil döküyoruz
Aynalar saklar yalnızca yalnızların yalnız gizlerini
Yalnızca gizleri gözlerinden okunur yalnızların
Yalnızca gizlerini görenle biz olur yalnızlar
Bir bedende biz olup unuturlar yalnızlıklarını
Oturmuşuz , geceye dil döküyoruz
Yalnızız, ey yalnızlık bu nasıl kudret !
Sokağın başındaki ağaç yalnız,
Ve tepesindeki kuş yalnız ve ben
Yalnızız işte, geceye dil döküyoruz
Üçümüz tek bir ağızdan söylüyoruz;
Sabret, ey yalnız yüreğim yalnızca sabret !









