Bütün Güzelliklere Rağmen Ağlamak ve Bütün Çirkinliklere Rağmen Gülmek.

Bütün güzelliklere rağmen ağlamak ve bütün çirkinliklere rağmen gülmek.
Geçen gün bir grup arkadaş yaptıkları bilezikleri satmak istediler bana.
-Abla ya al nolur…
-İstemiyorum sağ ol.
Ne kadar da zalim davrandım. Allah’ım bir şans daha…
-BİR KAÇ GÜN SONRA-
Arkadaşım Leyla’nın evinden dönerken, kırtasiyenin aşağısında bir grup arkadaş yaptıkları bilezikleri satmak istediler bana.
-Abla bilezik almak ister misin?
-(Teşekkürler Allah’ım) Evet, isterim.
(O heyecan çok başka.Yaşadığımdan biliyorum. O kızın gözlerinde ki parıltı beni güzel bir aydınlığa eriştirdi. Alt tarafı lastik bir bilezik. DEĞİL. Çok şey aslında. UMUT, EMEK, BAŞARI, HEYECAN, MASUMİYET. Ve karanlığı bölen cılız bir ışık gibi *CEM ADRİAN* hayatıma giren o güzel aydınlanış. Aydınlanmalar…)
-Ne kadar?
-Bir lira.
-Kolay gelsin.
Daha sonra bir çocuk daha gördüm. Annesinin “bak seni tokatlarım he” diye tehdit savurduğu çocuk. Bir bilezik sattı diye mutlu olan çocukları tokatlamakla mutsuz etmek niye?
Güçsüzlükten. Acizlikten. Cahillikten. Bu acizliği bazen bende yapıyorum kardeşlerime. ‘Ama onlar beni çıldırtıyor’ diyor arsızcık.İşte bende onu diyorum ya. Sen büyüksün. Tecrübelisin. Merhametli olmalısın çünkü sen ondan çok onu biliyorsun. Daha merhametli olmak dileğiyle…
DİP NOT: ARSIZCIK BENİM NEFSİM OLUYOR.