Çocuktu O

Soğuk kaldırımda yalın ayak bir çocuk
Caddenin en yalnız köşesinde
Elinde birkaç adet mendil
Ve birkaç damla gözyaşı
Belli ki yeni kurtarmış onları
Dünyanın en güzel gözleriydi onlar
Öylece bakınıyordu etrafına
Herkese ellerini uzatıyordu
Şeker değildi istediği belli ki
Mendil satmak istiyordu.
Oysa çocuktu o…
Oyunlardan sonra yorgunluk, yemeklerden sonra doygunluk istiyordu.
Kızınca üzülmek, sevilince gülmek, nazlı bir çicek olmak istiyordu.
‘Saygı, sevgi ve barışın armağanı çocuklar’ olmak istiyordu.