Dünya

Please log in or register to like posts.

Sıcak,hafif esintili bir güne uyandım

Zihnim akşamdan kalma,bulanık

Kafamın içinde bir düzine insan

Durmadan konuşmakta…

Kahvemi aldım,öyle camın önüne oturdum

Sabahları sevmem pek

Kahvaltı,

Hiç sevmem.

Gazeteyi aldım kucağıma,

haberlere bakıyorum

Arada bir de hala kimlerin 

‘Ünlü hayatı’nı merak edip magazin okuduğunu düşünüyorum.

‘Ünlü isim kiminle nerede yakalandı?’

‘Ünlü yakışıklı hangi güzele kalbini kaptırdı?’

‘Kim kiminle sevişti?!

Bla bla bla bla…….

Televizyon izlemem pek

Evimde de yok zaten.

Her gün insanların ölümünü izlemekten

Ya da yalana alkış tutmalarından

Ya da birbirlerine girmelerinden

…….

Çok üzgünüm,

Uzun zamandır

Çok üzgünüm.

Yalnızlığıma üzgünüm

Yanlışlığımıza üzgünüm.

Ümitliyim de aynı zamanda

Ümit ettikçe üzgün

Üzüldükçe ümitliyim.

Bir çocuğun masumiyeti 

Bir çiçeğin açışı

Bir kadının kahkahası

Bir erkeğin ağlayışı

Bunlar dünyayı güzel kılan şeyler.

Ben de ümitliyim o anlardan ötürü

Gündöndülerin güneşe baktığı gibi…

Bir gün belki,

Bir an belki,

Hayat yine döner eski düzenine.

Bir düzen,

Dünyanın olması gerektiği gibi.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir