Gitmeye kalktım az evvel
Mum ışığını arkama alıp,
karanlıklara,
koşar adım.
Bir tren durdururum dedim;
Kara tren.
Bilet isteyecek halleri yok ya.
Vatandaşım derim,
Şiir karalıyorum
Ama
Şair demezler derim.
Onlar da: “Bir şeyler yazar,
Yazar da
Bize göstermez.”
Derler.
Vazgeçtim;
Baksana onlar bile inanmadı,
Mum ışığı arkamda gitmeme.
Hem ben
Korkarım karanlıktan,
En iyisi;
vazgeçmek.
•Gökçe Garîbe COŞKUN
Turkish