Hep erkekler ağlamaz diye avuttular bizi.
Sevdamızı gömdük belki ama hiç unutmadık yerini.
Gitti diye ardından kadeh kaldıracak kadar küçültmedik sevgimizi.
Ama elin oldu diye de, ellerin olmayacak kadar şerefli yaşattık sevgimizi.
Biz içimize akıttık damlalarımızı.
Yaşımız kaç olursa olsun, her andığımızda ilk günü yaşadık.
Bazen bir şiirde bulduk sevgimizi.
Bazen bir ufak tebessümde.
Ama sonu ne kadar acı olursa olsun, sevdamızı hep erkekçe yaşadık…










