Hayat işte neresinden tutarsan elinde kalıyor, hele ki bu dünyanın kölesi olanlar için nedametler rüzgarı savrulur durmadan yürüyeceğine, huzur kapısı arlanmaz bile, belkide en kötüsü bunun farkında dahi olamamak.
Hayat için en güzel olanı, hayatın pençesinden kurtulup, umursamazlığın rüzgarına verip ve bu dünyaya gelişimizin sebebini bulmak için aramaya koyulmak hatta en güzeli seyyah olmak, belkide….










Çok güzel tanımlamışsınız en güzeli kendi hayatımızda seyyah olmak
Sağolunuz derttaş