Şu ansızın gecede oturuyorum öylece.
Beklemedeyim.
Bir şeyleri anlamsızca bekliyorum sanki.
Belki bir insanı belki bir duyguyu belki de bir mutluluğu bekliyorum.
Beklemekle kalmayıp seviyorum da geceyi.
Çünkü geceler bazı şeyleri beklemekle güzeldir.
Hüzün vericidir.
Hüzünle uyur insan belkide.
Bazı şeyleri bekleyerek kapatır gözlerini, ya da özleyerek.
Özlüyoruz bazı şeyleri.
Belki bir insanı belki bir duyguyu ya da bir anıyı…
Özlemek dünyanın hüzün dolu bir parçasıdır.
Özledikçe büyür insan.
Büyüdükçe de özler.
Özledikce, vuslatı kucaklar.
Bekledikçe de sabrı öğrenir
Sessizce durmayı ansızın beklemeyi alışkanlık haline getirir insan.
Umudu asla kaybetmemeyi ders çıkarır kendine
‘Bir gün olacak mutlaka’ diyerek geçirir hayatını.
Biz özledikçe, bekledikce günler geçip gidiyor. Bizde insan olduğumuzu bir kez daha farkına varıyoruz ve bu duyguların dünyanın en anlamlı hisler olduğunu bir kez daha anlıyoruz.
Velhasıl kelam, her insanın mutlaka özlediği ve beklediği bir şeyler vardır hayatında, işte bunu bilerek ve severek yaşamaya çalışmak, dünyanın en güzel imtihanıdır.
Turkish