Özlemim ne kadar dinmese de, eskisi kadar zikretmiyor aklım seni. Gönlümün en yeşillik yerinden en kurak yerine kadar senin hala, milim milim. Benliğimin her karışı sana muhtaç, ruhumun her köşesi sana yalvarıyor, aklım dirense de kalbim ilk günkü gibi çarpıyor.
Beraber yürüdüğümüz caddelerde ne senin hatıran siliniyor ne de kalbimin çırpınışı diniyor. Adım adım yaşıyorum seni, ezelden bu yana olan sevgim ne müsade ediyor vazgeçmeme ne de kavuşturabiliyor beni sana.
Ruhum paramparça, kalbim yorulmuş atmaktan, bedenim gitmek için yalvarıyor ama ne senin hatıralarını bırakabiliyor bu aciz kul, ne de kıyabiliyor senin için atan bu kalbi durdurmaya.
Vakti geliyor sonun, alnımın yazısı silikleşiyor, sana vurgunluğum son demlerini yaşıyor, yeni aldığı balonun hüznünü yaşayan yetim çocuk gibi sol yanımda bir ağırlık var, gitmiyor. Beni istiyor yanına besbelli, ne o vazgeçiyor benden ,ne ben bırakabiliyorum anılarına sarılmayı.
Kabul et,en güzel ben vuruldum gidişinden bu yana.
Turkish