Gülüşüne…

Şuan banktayım oturuyorum.
Üşüdüm sanki biraz,
Hava mı soğuk insanlar mı?
Anlamadım…
Düşünüyorum…
Bir insan bir insana ne kadar duygu besleyebilir?
Kaç kitap yazılır bir insana?
Durakta gördüğün bir insan ne kadar güzel gülebilir ?
Yazıyorum…
Durakta gördüm onu,
Dişlerinin düzeni benim hayatımdan daha düzgündü,
Satırla tanıştırdım ilk onu
Gülüşü bir hayli kalbimi hoş etmişti
Kurduğum hayaller çocukların hayallerinden daha güzeldi.
Masumdu, güzeldi.
Yüzümde ki gamzemde yaşayan küçük bir melekti,
Ona sarılmak geçti içimden ,
Nefesini boynumda hissetmek istedim,
Terli ellerinin boğumlarını tek tek öpmek istedim.
Fakat banktaydım hala oturuyordum.
İnsanların soğukluğu iliklerime işlemişti,
Onunsa gülüşü kalbime
Vücudumda tek sıcak yer vardı,
Kalbimdi.
Onu anlatmak satırlara sığmayacak kadar güzeldi.
Sonsuzdan bir önceki sayıydı
Hayattı
Yaşamdı
Hayaldi ve bir hayli güzeldi.
Kurduğu hayalleri ruhunda yaşatmaktı.
Banktan kalkıyorum.
Bankta kalbimin ateşini bırakıyorum.
Bırakıyorum ki insanların soğukluna etki eder belki,
Yürüyorum..
Yar diye çıktığım yolda yaradanla tanışıyorum.
Allah için istiyorum.
Allah için seviyorum.
Kurduğum hayalleri , hayalleri yapmak için adım atıyorum.
Dualarımda onuda geçiriyorum.
Düşünüyorum…
Kaç ağaç yapraklarını dökmeli ki uğruna bi sen yapmalı
Yoruluyorum , kalbimin kaldırmayacağı şeyler yapıyorum.
Gülüşüne kaç çiçek canlanır bilmiyorum…