Güzel sen gülünce..                              Uçuyor bağımsızlığına kuşlar..         ...

Kalabalıklar içinde yalnızlığı demliyor insan. Kendinden ve gerçeklerinden uzak, kendisine ait olmayan bir yaşam peşinden sürükleniyor değerlerinden koparılarak. Bazen sormalı insan. Kendimden uzaklaşarak nasıl...

Sana bunları bir binanın giriş katından yazıyorum. Belki anlamışsındır yoksulluğumu. Yokluğun yoksulluğumdan da kötü..

Hayat;yolda yürürken yorulup bir ağacın altında oturduktan sonra yoluna devam etmek gibidir.Bu kadar kısa ve basit.Ne diye anlamsızlıklar içinde anlamlar arıyorsunuz ki? Ne diye...

Var oluş ile yok oluş arasındaki şizofreni kuyulardan; Her şeyimi yaratıcıya ve yarattıklarına haykırıyorum, anlatıyorum yine.. Sevinçlerimi, üzüntülerimi, yok oluşlarımı. Ve bir Anka kuşu gibi var olma...