Nedir bu halimiz
Doğum ve ölüm arasına sıkıştırmışız kendimizi
Vazgeçmişiz dünyadan, onun da ötesi yaşamdan
Ümitlerimiz tek tek terk etmiş bizi
Yalnızlığımızla baş başayken
Ve ne nedir diye düşünürken
Hayatımız akmış ellerimizden
Vazgeçmişiz hayattan, onun da ötesi yaşamaktan
Hayalleri boş vermişiz, gerçekleri de görmezden gelmişiz
Baş ucumuzda duran sorumluluklar
Bizi sürekli sıkıştıran isteksizlik
Nedir bizdeki bu çaresizlik
Doğum ve ölüm arasındayız işte
Nefes almaktan başka bir iş yok bizde
Nerede o cıvıltılarımız, yaşam arzumuz nerede
Bitirmişiz hepsini, tüketmişiz benliğimizi
Değerlerimiz yok, onları da yerler bir etmişiz
Olamamışız artık insan
Bilememişiz de zaten
Ahlak dersleri verirken, inan
Biz olmuşuz ahlakı yerle bir eden
Hiç dönüp bakmamışız aynaya zaten
Hep başkalarını görmüş gözümüz
Kendimize bakmaya yok çünkü yüzümüz
Yaşayıp giderken unutmuşuz her şeyi
İçtiğimiz suyu, yediğimiz yemeği
Nedir bu hissizliğimiz peki
Unutmuşuz sevinçleri, yüzdeki tebessümleri
Gözümüzden akan yaşı silerken
Kendimize nedir bu diye sormuşuz
Gözlerden akan hüznü de unutmuşuz
Turkish