Hayalet hayatlar

Varlığı yokluğu bir  olan insanlar vardır ya sanırsın ki görünmezliğin formülünü bulmuşlar saklamışlar… Bir de uzak diyarlarda olup yanı başında nefesini hissettiklerin vardır. Karşında duruyor sanırsın. Gözlerini açıp baktığında saniyelik farkla uzaklara gitmiş, çoktan kaçırmışsın meğer… Hangisi daha kötü bu durumda varken yok olmak mı? Kilometrelerce mesafeyi göz kapaklarında saklamak mı? Ben her gece sıkı sıkı kapatıyorum gözlerimi… Çabucak gel tekrar gitme diye açmaya korkuyorum… Sanırım görünmez olmaktan çok, görmek istediklerini yanında bulamamak korkutuyor insanı.