Herkes Gibi

Uzun uzadıya düşünüyorum bazen.Herkes gibi…Öylece…Bazı insanlar bir şeylere sahip değildirler bunlar;mutluluk,aşk,para…Bazı insanlar her şeye sahiptirler;aile,huzur,mutluluk…Peki neye sahip olacağımıza neden biz karar veremiyoruz neden bunu belirleyen başka insanlar?Bilmiyorum…Kendimi çok değiştirdim hala da değişiyorum daha fazla yalnızlaştırıyorum,insanlardan her şeyden başkalaşıyorum.Kim olduğuma değil kim olmam gerektiğiyle ilgili istekleri gerçekleştiriyorum.Bir insan neden mutsuzum diyemez yada söylemeyi bırakın mutsuz görünmeye bile korkar?Çünkü insanlar neyin var diyeceklerdir yada mutsuz durma gül biraz diye seni gülmeye zorlayacaklardır.İnsanlar neden karşındaki insanı olduğu gibi kabul etmek yerine değiştirmeye çalışırlar?Bazen bir film izliyorum ve ordaki aslında rol icabı yapılan sahnelere hayran oluyorum.Belkide “aynısından banada banada” diye bağıran küçük bir kız çocuğuna dönüşüyorum.Sadece bir kurgu gerçek hayatta olsa nasıl olurdu diye merakım….Bazen şişeyi kırıp “yeter uleeeen” diye bağıran bir sarhoş kadar boşvermek istiyorum ama tek yapabildiğim sayfalar dolusu yazı yazıp anlatmak istediğimin binde birini bile anlatamamak.