İçin içime değmeden önce

Yorulmadın mı?

İçin milyonlarca parçaya bölünmüşken,
yüzüne pozitif maskeni takmaktan,
hiçbir şey yokmuş gibi adım atmaya çalışmaktan ve kendinle verdiğin savaşta hep yenik kalmaktan yorulmadın mı?

Diyordum.

Sesin sesime,
Gözün gözüme,
Kokun ve gülüşün içime değmeden önce…
Karanlık bir sabahken,
bana gökkuşağını hissettirdiğin için teşekkür ederim.

Şimdi her yanım ışık dolu.
Tarlada yeni açan çiçek gibi bir şey bu aşkın.
Çabaladıkça acı hissettiğim, kırıldığım yerden yeşeriyorum artık.

Benim güzel içim.
Şuan bu güzel şeye bir kalıp yakıştıracaksam bunun adı aşırı mutluluk olurdu.
Aşırı ama.
Kalbimin titreşimini, kaslarımdan damarlarıma kadar hissettiğim, nefes aldığım her anda her başka anlamda bana kattığın bir güzelliğin mutluluğu.

Kaybetmeyelim.
Kazanalım, kazanamayanlara inat.
Kazanalım, kazanamayanların umudu olmak için.
Kazanalım, bizim için.
Biz olmak için.