Zihnim yarım kalmış cümleler ambarı.
Hırkamın cebi yarıda bırakılmış yazıların olduğu kağıtlarla dolu.
Kalbimse yarım kalmış bir hikaye.
Avuçlarım da yarım bir hüzün taşıyorum, yarım bir tebessüm.
Gözlerim de yarım bir hayret, yarım bir uzaklara dalış.
Ayaklarım da yarım bir gitmek, yarım bir kalış.
Yolum da yarım bir yokuş, yarım bir varış.
Merdivenimde yarım bir basamak, sonrasında hep yeniden başlayış.
Rabbim ilham et kalbime, yada güzel bir rüya göster.
Hesaba katmadan riyalarımı.
Ne vakit tamamlanır bu yarımlar.
Avucumda kalmış yarım bir hüzün,
yarım tebessümle kim benimle yola revân olur.
Bana söyle.
Bileyim her kışın bir baharı,
Her gecenin bir nehârı var.
Kalben bileyim istiyorum, Nebi İbrahim gibi.
Yoksa ben ilkiyim inananların,
hamdolsun ki
her imtihanın bir güzel ateşi var, hamlıktan kurtaran beni.
Teslim olamadım İbrahim (a.s) gibi.
Affet.
Lakin nefsimin boğazına bıçak dayamışlığım var.
Bana göster.
Aynı yolda yürüyenlerin aynı yere varabileceğine.
Beni yeniden inandır.
Yollara, yol arkadaşlığına.
Yolların bir yere vardığına.
Affet.
Yarım bir kul.
Tam bir hüzünüm.
Kulluğum sayıyor yerinde ama,
Kederim koşar adım.
Rabbim buldur kalbime yada öğret.
Yeni kelimeler, yarıda kalmayan.
Adem Peygamber’e öğrettiğin gibi.
Göster, bildir, söyle, inandır.
Zira kalbimi bilen bir tek sensin.
Rahmet et,
İçinde bin hüzünle,
Kırık, dökük bir halde huzuruna gelmesin…
Turkish
İnstagramda yoksunuz, hiç dönmeyecek misiniz artık 🙁