Her şeyin başladığı yerde her olasılığın bitişi
Ve belki bir çiçek masumluğunda sana gidişleri
Görmezken saklıyor içinde birikiyor
Her bir damla dokun diye bekliyor
Ve biliyor musun
Her gün daha da asabileşiyor
Susmuyor yürek inan susmuyor
Bilmiyor yüreğimi azıcık belki seni
Yapraklarıma esiyor senin ılık güneşin
Dur diyorum, gülüyor
Gülme diyorum, yaklaşıyor
Yaklaşma diyorum,
Gidiyor
Bundandır tüm inancım, giden asla aynı bedende gelmiyor
Gitgide uzaklaşıyor, kendini görünmez sanıyor
Ufuklara sığınıyorum sana benziyor
Ve bazen gözlerim yaşarıyor
Bakma bana
En özel birlikteliğimken benim gözyaşlarım
Ağlamam ben
Saklarım kimse görmesin
Öylece dalıveriyorum, seni düşünüyorum mesela
Ama seni değil ‘eski seni’
Hani dedim ya her giden asla aynı bedende dönmez diye
Gitmeden önce, bendeki gidemeyen seni özlüyorum
Yapmaz o diyorum asla inanmıyorum
Yapmazsın çünkü biliyorum
Ama yaptın
Ben sana gitmeyi sustururken
Sen beni duygular altına aldın
Ezdin, ezdin ve ezdin









