– İnadım, Tek Kişilik Savaşım

0

Her şeyin başladığı yerde her olasılığın bitişi

Ve belki bir çiçek masumluğunda sana gidişleri

Görmezken saklıyor içinde birikiyor

Her bir damla dokun diye bekliyor

Ve biliyor musun

Her gün daha da asabileşiyor

Susmuyor yürek inan susmuyor

Bilmiyor yüreğimi azıcık belki seni

Yapraklarıma esiyor senin ılık güneşin

Dur diyorum, gülüyor

Gülme diyorum, yaklaşıyor

Yaklaşma diyorum,

Gidiyor

Bundandır tüm inancım, giden asla aynı bedende gelmiyor

Gitgide uzaklaşıyor, kendini görünmez sanıyor

Ufuklara sığınıyorum sana benziyor

Ve bazen gözlerim yaşarıyor

Bakma bana

En özel birlikteliğimken benim gözyaşlarım

Ağlamam ben

Saklarım kimse görmesin

Öylece dalıveriyorum, seni düşünüyorum mesela

Ama seni değil ‘eski seni’

Hani dedim ya her giden asla aynı bedende dönmez diye

Gitmeden önce, bendeki gidemeyen seni özlüyorum

Yapmaz o diyorum asla inanmıyorum

Yapmazsın çünkü biliyorum

Ama yaptın

Ben sana gitmeyi sustururken

Sen beni duygular altına aldın

Ezdin, ezdin ve ezdin

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.