Seni arıyorum kitap sayfalarında. Sanki bir kitap karakteri duygularımı hissedebilir, neler yaşadığımı bilebilir, bana yol gösterebilirmiş gibi arıyorum her bir kelimesinde. Bulamıyorum. Satırların arasına saklandığını düşünüyorum...
Sürekli olarak bir şeyleri yapmak isteyip de yapamama hissi berbat bir şey. Bilmiyorum, nerede yanlış yapıyorum? Çok mu fazla düşünüyorum? Bu düşünceler kafa yoruculuğundan...
Toparlayamıyorum. Olmuyor. Beceremiyorum. Ne zaman bir şeyleri doğru yaptığımı düşünsem, nasıl oluyor bilmiyorum, ama her şey yeniden tepetaklak oluyor. Neyi yanlış yapıyorum? Neden, sürekli...
''Benden etkilenmediğini söyleme bana,'' dedi kadın sesindeki burukluğu saklayamayarak. Boğazının düğümlenmesine karşı koyamıyor, ruhundan gözlerine doğru akmakta olan acıyı dindirmeye çabalarken nasıl bir mücadele verdiğini...
Acı bütün bedenini ele geçirdi. Hücreleri kimsenin duyamayacağı şekilde çığlık atıyordu. Etrafındaki insanlar buna kulaklarını tıkıyordu sanki. Elini kulaklarına bastırdı. Kalbinin sesi başını döndürüyordu....





