Ailelerin sevgisini gösteremediği o küçük kalpler; küstah ve kendisini bilmeyen, sevginin hakkını veremeyen adamlarda buldular teselliyi… Ve ben o zaman farkettim aslında sevgi ve değerin kıymetini.
Kalbimi elime alıp baba evine dönünce, babam hatasını doyasıya öpüp sevmediği kızını karşısında gördüğünde anladı. Çırpınan o küçük kalbimi, kucağına atlayıp kolunu, bacağını çekiştiren kızının ne demek istediğini işte o zaman farketti.
Ben küçük kalbimi sadece sevgiyle büyüttüm iste o zaman anladım, aslında en çok kendimi sevmem gerektiğini. Önce kendimi sorguladım; isteklerimi, arzularımı, geçmişimi ve ne istediğimi…Dönüp aynaya baktım ve dedim ki; “Değer görmek için kendini feda etmekten vazgeç, başta zor gelebilir ama herşey başta zordur zaten. Güçlüsün ve herşeyin en güzelini hak ediyorsun… “ Uyandım o değersiz ve kötü rüyadan, önce “hayır “ demeyi öğrendim sonrasında gelen huzuru doldurdum yüreğime…
Şahlandım ve gücümün farkına varıp arkama bile bakmadan gittim…










Merhaba.. Çok güzel anlatmışsınız kaleminize sağlık.
Tesekkur ederim
felicidades, muy lindo…
Gracias…
Güzel özetlemişsiniz , bu güne kadar size kendinizi sevmenizi söyleyen bir adam çıkmadı mı? Bazen insanın kendini sevmesi de zor olabiliyor yüzleşmesi gerekenlerden kaçtıkça …
Tesekkur ederim…
Hayatındaki insanlar, bulunduğun çevre vs… Herkes herseyi söyler ama önemli olan benim ne duyduğum…
Yüzleşmem gereken büyük hatalarım olmadı, kabul etmem gerekenler vardi…
Şimdi hersey çok güzel.
Yüzleşmen gereken bir hata değil , yalnız hayatın en acı gerçeği de şu ki ; senin kendine veremediğin hiçbirşeyi , hiçbir kimse sana veremiyor, sevgiyi dışarda aramak yerine kendi içinde bulmak sonucu daha da güzelleştirebilir derim. Sağlıkla aşkla kalın . Hayat işte acı tatlı bir macera ..