Kararmış Yürekler

Körelmiş vicdanlarımızda ne de çok iyilik taşıyoruz(!)Savaş mağduru çocukları,bilmem hangi diyarın aç insanlarına rağmen çöplere atılan ekmekleri,tecavüze uğrayan kadın ve canlıları ve daha niceleri… Hepsine çok üzülüyoruz değil mi(!)? Bu kadar acımasız olmamın sebebi 2 gün evvel bir  kedinin ellerimde can vermiş olması… Hızla gelen araba omurgasını ezdi ve ayaklarına zarar verdi. Alıp veterinere götüreceğim esnada ellerimde öldü. Ve en acısıda o hayvan acı çekerken kimse onu umursamadı. Hayvan hakları savunucusu değilim, kadın hakları da değil. Ben sadece bir insanım ve yaradılışımda bana verilen öze sahip çıkmak istiyorum. Çünkü beni İNSAN kelimesinin tanımına yaklaştıran budur: Vicdan…

Not:İnsanlık üzerine ahkam kesme yazısı değildir. Sadece ne ara bu kadar karardı yüreğimiz bilmiyorum…

Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.