Geçen dönem okullar kapanana kadar, itiraf etmeliyim ki; sadık bir televizyon izleyicisiydim.
Hayatımın her döneminde televizyon izlemeyi bırakacağım, özellikle dizi kısmı ile olan tüm ilgimi keseceğim yönünde kendime verdiğim sözleri maalesef tutamazdım. Her akşam yemekten sonra kendimi yine televizyonun karşısında bulur, içeriği ve teması aynı olan dizilerde sıkışıp kalırdım. Arada bir kendimi sorgulardım, neden bunu izliyorum?, diye. Ama sanki görünmez bağlar beni kanepeme çivilerdi. Beynimin uyuşukluğu amansız bir kısır döngüde çevrilip durur, uykudan uyuşana kadar orada çakılı kalırdım. Her gece, bir sonraki gece için, yarın gece televizyon izlemeyeceğim kararımı yatağıma giderken tekrarlardım. Ancak ne acıdır ki; ertesi gece yatağa gidene kadar verdiğim kararı unutur, zamanımı ve enerjimi ekrana kaptırmış olurdum.
Yazın başında, yazlık hayatının da yardımı ile, odamda daha çok vakit geçirmeye ve okumaya başladım. Her geceki alışkanlığımı yerine getirmemek beni elbette, özellikle ilk günler, biraz da olsa zorladı. Ancak bu zorlama bir hafta bile sürmedi. Artık yeni bir boyuta geçmiştim.
Eylül ayında eve dönüşüm ve okulların açılmasıyla yeniden o tuzağa düşebileceğim fikrine karşı tüm önlemlerimi aldım. Hayatımı paylaştığım kızımla oturup açıkça konuştum. Artık akşamları televizyon açmayacaktık. Zaten o da beşinci sınıfa geçmiş, branş dersleri yoğunluk kazanmıştı. Günlük ders tekrarı ve ödevleri yetiştirmesi açısından da onun için faydalı bir karar olacaktı.
Kısa zamanda evde televizyonun sesini aramaz olduk. Sanki evimize sihirli bir dokunuşla huzur geldi.
Arada misafir olduğum mekanlarda açık olan televizyonun sesi ve karmaşası şimdi bana çok yabancı ve rahatsız edici geliyor. Aklımı karıştırıyor ve ruhumu daraltıyor.
Elbette televizyonun nimetlerini yadsımıyor ve inkar etmiyorum. TV kanallarının listesini inceliyorum arada bir ve hoş bir film belirleyip saatinde açıp izliyorum. Günde iki kere özellikle haber kanallarından güncel olayları takip ediyorum.
Televizyonun kölesi olmaktan kurtulup, onun bana hizmetini sağlıyorum ve uygulamaya başladığım kararım için kendimi tebrik ediyorum. Çünkü yeni alışkanlığımın bana pek çok faydası oldu:
* Kitap okuma tutkum canlandı.
* Okuduklarımı daha çabuk kavrıyorum.
* Olayları bana sunulduğu gibi kavramaktan uzaklaştım, akıl süzgecim adeta devreye girdi.
* Daha sakin bir ruh yapısı ediniyorum.
* Rüyalarımdaki karmaşadan bile kurtuldum. Daha canlı ve dinlenmiş uyanıyorum.
* Fiziksel aktivitelerim hızlandı.
* Beynimde oluşturduğum koca yükün azalmaya başladığını hissediyorum.
* Kendime ve kızıma daha çok vakit ayırıyorum.
Henüz dört ayda olumlu etkilerini gördüm hayatımdan televizyon izlemeyi çıkarmanın.
Hayat bize sunulanlardan ibaret değil.
Aslında bize sunulanlardan çok daha fazlası var. Her şey olumlu bir karar vermek ve verdiğin kararı uygulamakla başlıyor.
Sevgiyle kalın.
Turkish