“Kuş olmayı nasıl kaçırdık, her istediğimizde gidebilmeliydik uzaklara”

Belki kuş olsak bile her an istediğimiz yerde olamıyoruzdur. Zamanın şartları, kuşun kendi içindeki şartlar ya da uzakların şartları bir şekilde engel oluyordur. Kim bilebilir uzaklar belki de kuşları bile istemiyordur bazı zamanlarda. Belki de uzaklar, uzak kalmalıdır. Hayatın her zaman prensipleri var; aşamadığımız, ulaşamadığımız sınırlar. Bu böyle olacak dendiyse, bu böyle olacak! İşte KADER dediğimiz olay. Kaderde ne yazıldıysa, nasibimize ne düştüyse ‘o’dur bizim olan. Orasıdır bizim evimiz…

Kaderimizde yazan bir şeyi değiştiremeyiz. Kuş olsak bile gidemeyiz, bazı zamanlarda kendi kararlarımızı biz veremeyiz. Bize bu canı veren böyle olmasını istemiştir. Canımız için pek istenilen şeyler olmasa da bu şeyler canımızın sahibinin bize verdiği şeylerdir. O elbet her şeyin en iyisini ve doğrusunu bilendir. Biz bilmiyor olsak bile bizim için doğrusu budur.

Şimdi kuş istediği zaman soğuk şehirde kalamayıp, sıcak yerlere göçünce-göçmek zorunda kalınca “onun istemediği şeydir o zaman onun kötülüğü için” diyebilir misiniz?