Kuşları da Vurdular

Vurdular…
Gökyüzüne ulaşan ruhumuzu vurdular. Bir gökyüzü kadar maviydi düşlerimiz ve sonra sapan verdiler o masum çocukların ellerine. Bir kuş dahi bırakmadılar havada. Mavi… En güzel mavi bu olmalıydı. O masum çocuklar bu güzel gökyüzüne taş atana kadar en güzel dünya da bu olmalıydı. Sonra birer birer terk etti o muhteşem kuşlar bu dünyayı…
Gitmek ve gelmemek üzere çünkü her birimizi en az bir kere birileri vurdu, vurdular…
Kuşları da vurdular…