Ben geldim sevgilim. Hayallerimizin şehrine geldim. Ama sen yoksun yanımda. Bu sokakları daha önce hiç görmedin sen. Adımlamadın. Ne kokun var şehrin havasında ne duvarlarda yankılanan gülüşün. Senin haşarılığın eksik bu şehirde. Deniz yarım, gökyüzü yarım, mavi yarım….
Sen yoksun ya her şey yarım. Ama olsun be adam. Ben gittiğim her yere kalbimde taşırım seni. Sensiz olur mu İzmir? Ben yarım bırakır mıyım hayallerimizi? Ben nereye, sen kalbimde oraya. Oysa haberin bile yok. Sen şimdi yatağında mışıl mışıl uyuyorsun. Belki rüyanın en tatlı yerindesin. Ben senden kilometrelerce uzaktayım. Pencerenin kenarında, elimde sigara, dilimde bir mavi İzmir’i izliyorum. Sanki göğsünde yatıyorum, öyle bir huzur içimde. İlk defa sensiz bir şehri sevebiliyorum.
Çünkü biliyorum bir gün bu şehre düşersen yolun aklına geleceğim. Benim geçtiğim sokaklardan geçeceksin ve gökyüzünde gördüğün her mavilikte, denizden gelen her dalga sesinde sen de bizim hayalimizi anımsayacaksın. Ve biliyorum sen bu şehirde içtiğin rakıdaki ilk kadehini maviye kaldıracaksın.
Turkish