Maviyi duyuyorum maviyi,
Yeşil kaplıyor gözlerimi,
Diğerleri işgal ediyor beni,
Lakin ben
Maviyi duyumsuyorum.
Maviyi anımsıyorum.
Maviyi…
Hani o şeffaflığın bendini çiğnedikten sonra,
Hani görülmez olanı aştıktan sonra,
Evvela Mavi’ye koşuyorum.
İçinde görüyorum
Çizgileri, uzun ve derin kesikleri…
Yanılsamalı suretimin gizli izleri…
O izler ki her biri,
Bir kederin, bir sevincin, bir bilinmezin öyküsü.
Maviye doğru yürüyorum,
Kulaklarımda senin sesin.










