Medeniyetler!

Herkes inandı,
İnanmak alın yazısıydı.
İnanmamanın hikmetine de inanıldı..
Kimi vahdet-i vücuda inandı da,
Seccadeler kurtuluşu, umut beklentisi , yeryüzü mescidi oldu.
Kutsal ruh oğula inandı nicesi,
Meryem Ana’da buldu özünü,
Süryani Kilisesinde attı kalbi..
Kimileri Süleyman’ın krallığını aramakla tüketti nefeslerini,
Güneşe tapan da inandı,
Kim bilir kaç Ezidi vardı inanan,
Deyrulzaferan tapınağına dönen.
Birbirlerine kucak açacak kollar varken,
Medeniyet haline dönüştürdüğümüz kutsallara sığındı insanoğlu.
İnançtı, Medeniyetleri inşa eden,
İnancı ilmek ilmek dokumaktı taşa, duvara, toprağa..
Medeniyet dediğinde görmekti ruhunda yananı,
Ve insan inandığından başkasına saygı duymadığı medeniyetler inşa etmekte sabırlı davrandı.
Velhasıl herkes inandı..