Kadın adamın bir gün yazacağına inandığı mektupların hayaliyle kafasını yastığa koyarken Adam yılların yorgunluğu ile derin uykulara daldı. İkisi de habersiz. Suç birine konmak için pusuda.

Aşk ayak bileklerime enjekte edilmiş gibi beni ona götürmek için çırpınıyor..

Bu sabah da kitap okudum. Her sabah okuyorum. Kitaplarda seni buluyorum, bizi buluyorum. Sebebim çok olsa gerek. Ah sormadan edemeyeceğim, sen de noktalarda bizi buluyor musun? Bambaşka bir his. Öyle...

İncinirsin dendi, yapma kırılırsın dendi, Yaptıklarım boyumu aşarmış. Hem boyum da çok uzun değildir. Haklılardı, incindim, kırıldım, yaralandım, Ama yaralarım annem öptüğü için geçmedi, Hem ben merhem sürmeyi de...

Adam kadını çok sevdi, kadın adamı çok sevdi. Adam aşkı için yazdı, kadına şiirler yazdı. Yazabildiğince yazdı, çokça yazdı. Kadın yazmadı, içten içe sevdi, çokça sevdi Belki de...