Mutlu Son

“Herkesin ölümü kendi rengindedir” diye bir cümle okudum. Ne kadar da anlamlı ve güzel bir söz değil mi ? Akıbetimizin nasıl olacağı, meçhul olan ömrümüzü nasıl ve ne ile geçirdiğimiz ile alâkalı. Çevresine zerre yararı olmamış, sevgi ve saygıdan mahrum kalmış biri için rengarenk bir sondan söz etmek çok zor.
Herkes yaşantısından bir parça taşır üzerinde, hâl ve hareketlerinde, kalbinde.
Kim neyi nasıl gördüyse, onu yansıtır çevresine. Bu durumda en baştan duygu ve düşüncelerimizi değiştirmek, güzelleştirmek gerekiyor. Nice yazarlar, şairler, romancılar var düşünceleriyle okuyucularının hayatlarına ışık tutan. Tek bir sözün, bir dünyayı değiştirebileceğine inanmışımdır her zaman. Dünya geniş bir kavram tâbi. Ama netice itibariyle, hepimiz bir dünya değil miyiz ? Bir dünya içinde, milyarlarca dünyalar… En başta dediğim gibi, çevresine zerre yararı olmamış, sevgi ve saygıdan mahrum kalmış biri için rengarenk bir sondan söz etmek çok zor. Güzel bir son, dünyalara dokunabilmek ile başlar. İnsanların duygularını, düşüncelerini, hayata karşı olan bakış açılarını anlayabilmek ile mümkündür. Sevgiden geçer güzel bir son, saygıdan geçer, anlayış ve samimiyetten, empatiden geçer. Kısacası rengarenk bir sona varmak için, evvelâ kendini değiştirmeli insan. Gerisi çorap söküğü gibi gelir…

    • Evet, gerçekten güzel bir söz. Allah hepimize, bizler için hayırlı olan renkte bir son nasip etsin.

      Yanıtla
  • Bu sayfada okuduğum ilk yazı.
    ‘Herkesin ölümü kendi rengindedir’ sözüne kesinlikle katılıyorum.

    Yanıtla
    • Çok manidar bir söz hakikaten. Kıymetli yorumunuz için teşekkür ederim efendim

      Yanıtla
Yorum Yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.