Nefret, sadece hiç sevmemek mi yoksa kinle yaklaşmak kötülüğünü istemek mi? Nefret ettiklerimiz; hayatın içinden sıyırdıklarımız, olmasa da olur ;ama şurda bir kenarda dursun deyip atmadıklarımız. Aslında nefret ettiklerimiz bir bakıma sevdiklerimiz. Nefretimiz bazen ilk görüşte ilk bakışta oluşur, tıpkı aşk gibi. Evet nefret ediyorum çünkü ilk gördüğümde elektrik alamadım ısınamadım ona deriz. Fakat düşünmeyiz ilk görüşte aşk da çok yoğun gerçek gelir ama tanıdıkça yanlış yaptığını anlarsın.
İlk görüşte nefret de işte böyle, ilk başta nefret edersin ama daha tanımıyorsundur ki… Tanımadan bilmeden nasıl nefret edilebilir? Biraz da haklıydın ama demi? Öyle bir baktı ki sanki dünyanın en yanlış insanıydı, ya da öyle bir söz söyledi ki en nefret edilesi insan tipiydi. Kızdın ona kendi içinde karmaşalar yaşadın, nefret ettin ondan ilk görüşte sıyırdın hayatından ve farketmedin sana kattıklarını. Birilerinden nefret etmeden neyi sevmediğinizi bilmeniz mümkün değil mesela. O nefret ettiğiniz insana bakar ve anlarsınız kendi düşünce sisteminizde yanlışın ne olduğunu. Sonra da hayatınızı o yanlış saydığınız haraketleri yapmamak üzerine kurarsınız. İnsan kendi düşünce sistemini başkasıyla mı görecek demeyin bu böyledir işte.
Birilerinden nefret ettikçe nefret etmenin ne demek olduğunu da daha iyi anlarsınız. Nefret ettikleriniz siz farketmeden size öyle şeyler katar ki. Önyargılı değilsinizdir mesela ama çoğu zaman da insanda ilk izlenimler etkiler sizi. O ilk izlenimleriniz doğrultusunda ondan nefret ettiğinizi söylersiniz ama tanıdıkça yanlış düşündüğünüzü anlarsınız, kendinizi de tanımaya başlarsınız. Kendi ilk izlenimlerinizin yanlışlığının farkına varırsınız. Size nefret edin demiyorum, nefret ettiğiniz şeyin de size bir şeyler kattığını bilin istiyorum. Nefret ediyorum demenize rağmen, hayatınızdan atamadığınız her şeyin size bir şeyler kattığının farkına varın istiyorum.
Bazen olur ya ısınamazsınız birine. Mesela ben bir arkadaşıma ilk başta hiç ısınamamıştım. Onun yaptığı hareketler bana hep ters geliyordu, böyle insan mı olur biraz nazik olmak lazım diyordum, sonra sinir oldukça bu sinirler bana ilham oldu bu konuda yazılar yazdım ve sonuç olarak da şuan yazdığım yazıya ulaştım. Her şey çok yanlış gelişti, onun hareketleri yanlıştı, benim nefret konusundaki erken kararım…
Tezcanlı insanların elleri ayaklarına dolanır bu durumlarda ne yapacaklarına karar veremezler. Ben de çok tezcanlıyımdır onun için ben de ne yapacağımıza karar veremedim tabi ki. Birilerine anlatasımız gelir, anlaşılmamaktan korkarız; gideyim o hareketlerinden rahatsız olduğum kişiyle konuşayım desen, curcuna çıkacak; sussak, zaten gönül razı değil. Hadi ben yazıyorum, sizler ne yapıyorsunuz benim gibiler?…









