Nazarımızda Adım Adım yürüyüşlerin, Hasretine Yol Almış Birer Ebabil Gibidir. Taifi Okurken Gözlerinde hüzün, Sana Susayan Gönüllerin Adıdır Vuslat ! Bir Asır Beklemeyi Ar sayışımız, Dokunmak için Ellere ihtiyacımız...

Ne Oldu Şimdi... Kenarı Kıvrılmış Bir Kaç Kelam, Bir Araya Gelmedi Diye, Fırtınaya Kapılmış Gibi Nereye Savrulduk. Dokumaya Dokunmaya Bırakılmış İplik , Örmedi mi Hayalleri Bir bir.. Nasıl Engel Olacağız...

Ve bir sabah uyandığında, Takvim yapraklarının sonuna geleceksin Saçlarına düşen akları sayma artık İşte O sabah yaşlanmış bir beden aynada Yüzünde toprak bakışı   burnunda kokusu Sen mi ölüme...