Öylesine denedim işte

Şubat 2014 te bir günlük almıştım. Sayfa sayısını tam bilmiyorum ama aşağı yukarı 150-200 sayfalık bir defter. Bugün baktım da en son 31 Aralık 2015 te yazmışım. Defter bitmek üzere 10 sayfa filan ya var ya yok. Bir anda aklıma defteri aldığım ilk gün geldi. Defteri Bağdat caddesindeki D&R den almıştım. Şimdi mağazadaki defterlerin yeri bile değişti. Sonra teyzemin evine gitmiştim. Teyzemin evi Bağdat caddesine çok yakın. Birsürü alışveriş yapmıştım o gün. Bu yüzden eve yürürken çok mutluydum. Neyse işte. Sayfaları okumaya başladım. O kadar saçmalamışım ki ben bile kendime güldüm. Hayatımda çok değişiklik olduğunu fark ettim. Büyüdüğümü zannettiğim zaman bile ergenliğin doruklarını yaşadığımı fark ettim. Eskiden ne kadar hassas olduğumu fark ettim. Olur olmaz herşeyi kafama taktığımı. Önemsiz insanları önemsediğimi. Saçmasapan olayları ne kadar kafamda büyüttüğümü ve bunlarla beraber ne kadar büyüdüğümü fark ettim. Velhasıl kelam arkadaşlar kalp herkeste var yürek denen başka birşey diyip bağlıycam şimdi :)) şuan aklıma nereden geldi bilmiyorum ama güzel söylemiş Mevlana. Birde merak ettiğim birşeyler var. Gerçek karakterimin ne zaman oturacağını merak ediyorum mesela, seneler sonra bu defteri açtığımda 20 yaşında bile hala ergen olduğumu düşünecek miyim mesela. Mesela mesela mesela…Bunların cevaplarını buldum kendimce. Aslında bunları düşünüyor olmam bile saçma gelebilir bazılarına ama bugün çok boşum yapacak başka birşeyim yok öyle boş boş düşünüyorum. Ne fark ettim biliyor musun. İnsan her geçen yıl yeni birşey öğreniyor. Yeni tecrübeler katıyor hayatına. Eski günler ise yaptığın hatalardan edindiğin tecrübelerle belki beraberinde getirdiğin pişmanlıklarla geride kalıyor. Acı geçiyor zannediyorsun ama aslında geçmiyor sadece alışmış oluyorsun. O günlerden kazandıklarınsa sadece güzel anılar oluyor.  Ben o deftere hep hüzünlü zamanlarımda yazmışım kimseye söyleyemediklerimi ona söylemişim. Şimdi o defteri okuduğumda içimde bir burukluk oldu. Bundan sonra eğer yeni bir defter alırsam. Ona sadece hüzünlü zamanlarımı değilde mutlu zamanlarımıda yazacağım. Çünkü hatırlamam gereken onca güzel anıyı çöpe atmış gibi hissediyorum. Beynim güzel anıları hatırlamak konusunda biraz zorlanıyor. Oysa güzel anıları hatırlayıp mutlu olsam hiçte fena olmazdı.